ઉનાળો June 3, 2013

Posted by devikadhruva in : ગઝલ , add a comment

“વેબગુર્જરી” પરિવારનુ પ્રથમ નવલું નજરાણું એટલે ‘ગ્રીષ્મવંદના’નામે ઇપુસ્તક.

તેમાં સમાવેશ પામેલ મારી એક રચના ‘ઉનાળો’ અત્રે સહર્ષ આપની સમક્ષ… ***************************

છંદવિધાન- હજઝ- ૨૮ ( લગાગાગા*૪)

ગુજાર્યો જીંદગીનો જે ઉનાળો યાદ આવે છે.
ધરા જેવી હતી હૈયાવરાળો યાદ આવે છે.

સૂકા સૂમસામ રસ્તા પર ફરે ના બે પગુ પ્રાણી,
ઝરે જલ-ધન, મળે માનવ રૂપાળો યાદ આવે છે.

નિશાળોની રજામાં માણવા મળતી મઝા કેવી,
એ વ્હાલી બાના ગામે કેરીગાળો યાદ આવે છે.

શિશુવયના લડી ઝઘડીને રમતા સાથ સૌ સંગે,
ભગિની-ભાઇનો એ નેહ નિરાળો યાદ આવે છે.

ભલે બાળે, દઝાડે ઝાળ સૂરજ ચૈત્ર-વૈશાખે,
મળે જે માર્ગમાં વૃક્ષોનો માળો યાદ આવે છે.

હકીકત તો અનોખી સ્‍હેલ છે સંસાર ઉનાળાની,
સમંદર ઓટ ને ભરતી ઉછાળો યાદ આવે છે

સ્વર્ગીય સમૃધ્ધિ.

Posted by devikadhruva in : ગઝલ , add a comment

Canadian rocky mountain at Jasper

નથી જાણ્યું હશે, કે ના હશે, કો’ સ્વર્ગનો આવાસ,
અને જો એ, હશે તો, થાય એવો અહીં કર્યો એહસાસ.

અનોખા ખૂબ ઉંચા શિખરો ભૂરા અને નીલા,
ભળી રાખોડી રંગોથી ભરે ભસ્માંગ-શો આભાસ.

ઝિલી ઝીલાય ના શબ્દો મહીં, કુદરત કલા અદ્ભૂત,
મઢેલા બર્ફ હિરાઓ તણા હારો વિંટ્યા ચોપાસ.

ડુબાડો જાતને પૂરી, નક્કી અહીં ખુદને ખોળો,
ગિરિમાળા પડી, અંગડાઇ લૈ એકાંતનો સહવાસ.

નથી જાણી હશે કેવી, અનંતે સ્વર્ગની સુવાસ,
કવિ વૃંદે રચ્યો એથી વધુ રૂડો કીધો એહસાસ..

જુદી જુદી શાન..

Posted by devikadhruva in : ગઝલ , 1 comment so far

જમાને જમાને, જુદી જુદી શાન છે.

વડીલો ખૂણામાં, જુવાનોને માન છે.

હતી જે મઝા દાળ લાડુ ને વાલની,

પીઝા,નાન પીટા,સુરાહીને સ્થાન છે.

હજ્માજમ જેવા, સૌ રસમ પીરસાતા,

હવે રોજ રોજે, મદિરાના પાન છે.

લઇ પેન-પાટી, લખાતો હતો કકકો,

હવે આઇપેડ, આઇફોનોમાં ગાન છે.

ગયા ટેલીગ્રામો,પછી ફોન ફેક્સો,

મળે છે ઇમૈલો, ને ટેક્સ્ટના માન છે.

કરે દર્શનો સૌ, હવે તો યુટ્યુબ પર,

કથાઓ,ભજન નાટકોના યે નાદ છે.

ચઢયા ચાંદ પર ને વળી શોધ મંગળ,

હજી કેમ અંતિમ પળથી અજ્ઞાન છે ?!!

अभ्युत्थानम् अधर्मस्य…… April 23, 2013

Posted by devikadhruva in : કાવ્યો , add a comment

વર્તમાન સમયમાં,વિશ્વમાં ચારેબાજુ ઉઠેલા વિવિધ સળગતા પ્રશ્નોથી થતા અજંપાની અભિવ્યક્તિ.
******************************** ******************************

માયાના દોરડે બાંધેલી ગાગરને સાગરમાં કેમ કરી બોળું?

જુગજૂની વાતોથી બાંધેલા જીવને શિવ ભણી કેમે ઝબોળુ?

ગોવર્ધન પર્વતને આંગળીએ ઝીલી,

લીધા ઉગારી તેં ગોકુળના વાસી,

નરસિંહ,પ્રહલાદ ને કેવટની નાવડી

દ્રૌપદી,શબરી અનેક લીધા તારી.

મીરાંને કાજ પેલા મેવાડના પ્યાલામાં ઝેરને અમૃતથી ઘોળ્યું,

કેમ રે સંતાયો આજ, તું યે ના દેખે આ કાળુ ને ધોળુ?

ફૂંફાડે ફેણ ધરી કેટલાંયે કાળીનાગ,

ડોલે મદારીના ડુગડુગિયા ગાન-તાન,

કેટલાંયે આસપાસ મેલાં દુઃશાસન,

ખેંચીને ચીર આજ સર્જે મહાભારત.

ધૃતરાષ્ટ્રના પાટા ને ખોટા અંધાપાને કેમ કરી ઢંઢોળુ?
ના’વે જીસસ,પૈગંબર કે કા’ન હવે,કળિયુગમાં ખાલી શું ખોળુ?

પાક્યો સમય હવે પરિત્રાણ સાચનો,

ને આવ્યો સમય દુષ્કૃત્ય-વિનાશનો.

આ સત-અસતના સમરાંગણોમાં,

બની પાર્થસારથિ હટાવો વિષાદો.

સંસ્થાપવાને ધર્મો કુરુક્ષેત્રે, પધારો તો વાતો ફરીથી વાગોળુ.
માયાના દોરડે બાંધેલી ગાગરને સાગરમાં શાંત થઈ બોળું.

વાગે છે.. April 1, 2013

Posted by devikadhruva in : ગઝલ , add a comment

વાગ્યા ઉપર વાગે છે.

દાઝ્યા ઉપર ડામે છે.

રુઝ માંડ આવે ત્યાં,

જાતે જ ફરી ચાંપે છે.

છાંયાથી દૂર ભાગી જઇ,

તડકે જઇને ચાલે છે.

જાણી બુઝી વ્હોરે તાપ,

સૂરજને શેં ભાંડે છે ?

નિર્મળ ડહોળી નીર,

તીરે ઉભી મ્હાલે છે.

ડૂબ્યા વિના ઝંખે મોતી,

કોને ‘દેવી’ લાધે છે ?

રંગ-પર્વ March 25, 2013

Posted by devikadhruva in : સ્વરચના , add a comment

મળે છે કંઇ?

Posted by devikadhruva in : ગઝલ , 1 comment so far

એ કહે છે કંઇ, ને કરે છે કંઇ.
દિલ-દિમાગને, ક્યાં બને છે કંઇ?

કૈં કહે ના, તો યે સમજી જાયે બધુ,
એ નજર પણ, હવે શું જડે છે કંઇ ?

કેટલાં નામ બોલાય છે સાથમાં,
પણ કહો, કૃષ્ણ-રાધા મળે છે કંઇ?

ખુબી જે સાચી છે,તે છબીમાં નથી.
મ્હેંક થૈ આ હવામાં સરે છે કંઇ.

સાચવી સાચવી ત્રાજવે તોલીએ,
પણ સગાંઓ, વહાલાં બને છે કંઇ?

બિંદુની વાતમાં, સિંધુની વાત છે.
શબ્દ ને મૌન વચ્ચે, ફરે છે કંઇ.

કળીઓનો રાજ્યાભિષેક

Posted by devikadhruva in : સ્વરચના , add a comment

વસંત એટલે કુદરતનું ઉલ્લસતું નર્તન.

વસંત એટલે જન-મનનું ઝુમતુ યૌવન.

વસંત એટલે નિયતિના ક્રમનું ગવન.

વસંત એટલે કલમનું મનગમતુ સર્જન.