jump to navigation

યાદ આવે…. March 15, 2019

Posted by devikadhruva in : ગઝલ , trackback

માર્ચનો મહિનો ફરે ને મા મને બહુ યાદ આવે.
એક ઝીણી વેદના હૈયું હલાવી બહાર આવે.

 

આમ તો સૌ કહે છે, કુદરતમાં વસંત આવીને ખીલી,
કેમ સમજાવું  કે, મારા મનમાં ખરતા પાન આવે.

 

હાડ, લોહી, ચામ સઘળું જેનું અમને આ મળ્યું છે,
એને માટે કંઈ કર્યું નહી, આજ એવું ભાન આવે.

 

રોજ કાગળ-પેન લઈ  શાંતિથી ને ધીરે ધીરે,
કંઈક લખતી ને પછી થોડુંક હસતી, યાદ આવે.

 

ઘર મહીં નીચે ઢળી ને કેવી ક્ષણમાં એ ઉપર ગઈ!
ને ‘છે’માંથી તો ‘હતી’ થઈ ગઈ, મા તુજ વિણ તાણ આવે.

 

‘પંખીને ચણ, તુલસી જળ, ગાયોને પૂળા,આપતી તું
હર પલે ઝંખુ  કે આ દિલે  સતત એ ગાન આવે.

 

માગું તો માંગુ, એ કે તુજ જેવી મુજમાં ઝાંય આવે..
માર્ચનો મહિનો ફરે ને મા,  મને બહુ યાદ આવે.

 

Comments»

1. શૈલા મુન્શા - March 16, 2019

“ઝુરતી આંખો આજે પણ ને,
નીતરતા આંસુ આજે પણ!
રહેતી જે છબી દિલના ખુણે,
હર પળ તુજને શ્વસુ આજે પણ”
મા માટે તો આટલું જ કહી શકાય દેવિકાબેન.

“માગું તો માંગુ, એ કે તુજ જેવી મુજમાં ઝાંય આવે.”
માંગવાની જરુર જ નથી. કુદરતે કદાચ દરેક દિકરીને એની માની પ્રતિકૃતિ જ બનાવી છે.


Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help